Fałsz materialny dokumentu w postaci faktury – art. 270a KK

 

§ 1. Kto, w celu użycia za autentyczną, podrabia lub przerabia fakturę w zakresie okoliczności faktycznych mogących mieć znaczenie dla określenia wysokości należności publicznoprawnej, lub jej zwrotu albo zwrotu innej należności o charakterze podatkowym, lub takiej faktury jako autentycznej używa, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

 

§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 wobec faktury lub faktur, zawierających kwotę należności ogółem, której wartość lub łączna wartość jest większa niż pięciokrotność kwoty określającej mienie wielkiej wartości, albo z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.

 

§ 3. W wypadku mniejszej wagi sprawca czynu określonego w § 1 lub 2 podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

 

Przestępstwo fałszu materialnego dokumentu w postaci faktury jest przestępstwem przeciwko wiarygodności dokumentów. Przedmiotem ochrony jest wiarygodność faktury oraz interes budżetu państwa. Przestępstwo może zostać popełnione poprzez podrobienie, przerobienie bądź użycie takiej faktury w zakresie okoliczności, które mogą mieć znaczenie dla wysokości należności publicznoprawnej, bądź jej zwrotu albo innej należności podatkowej. Podrobienie faktury to sporządzenie jej w taki sposób, jakby pochodziła nie od sprawcy, a od innego podmiotu. Przerobienie natomiast polega na nadaniu fakturze (już istniejącej) innej treści niż pierwotna. Użycie faktury polega na wykorzystaniu jej funkcji w znaczeniu prawnym. § 2 reguluje postać kwalifikowaną fałszu materialnego, uzależnioną od wartości należności wynikającej z takiej faktury bądź faktur albo uczynienia sobie stałego źródła dochodu z takiego przestępstwa.