Doradztwo prawne dla firm

Bieżącą pomoc prawną w sprawach, które wracają regularnie: umowy, sprawy korporacyjne spółki, prawo pracy, relacje z kontrahentami i urzędami. Do tego księgowość i obsługę kadrowo-płacową w tej samej kancelarii oraz sprawy jednorazowe o dużym ciężarze: rejestrację spółki, audyt prawny, transakcje i przekształcenia.

Sprawa, z którą przychodzi klient, często okazuje się inną sprawą, niż sądził. Spór o umowę bywa luką w strukturze spółki, a kłopot kadrowy ryzykiem podatkowym. Klient nie musi więc stawiać diagnozy ani wiedzieć, do którego specjalisty się zgłosić; wystarczy, że opisze sytuację.

Zanim podejmie decyzję, nie po jej podjęciu. Konsultacja zwraca się niemal zawsze w kilku momentach: przed podpisaniem umowy przygotowanej przez drugą stronę, przed współpracą z nowym kontrahentem o istotnej skali, przed zmianą w strukturze właścicielskiej, przed rozstaniem z pracownikiem, co do którego masz wątpliwości, i natychmiast po otrzymaniu pisma z urzędu lub sądu, bo liczy się każdy dzień terminu.

Zasada praktyczna: jeśli zastanawiasz się, czy sprawa jest dość poważna, żeby dzwonić, to zwykle jest.

Często bardziej niż duża. Złożoność problemu prawnego nie rośnie z liczbą zatrudnionych, a mała firma nie ma działu, który wyłapuje ryzyka. Nie każda potrzebuje stałej umowy od pierwszego dnia, ale każda potrzebuje kogoś, do kogo zadzwoni, zanim podpisze.

Tak. Analizę umowy, pojedynczą konsultację czy konkretne postępowanie rozliczamy projektowo. To naturalny początek współpracy, bo nikt nie zawiera stałej umowy w ciemno.

Warto znać ekonomię tego wyboru: zlecenie jednorazowe odpowiada na pytanie, które przynosisz, a stała współpraca wyłapuje też pytania, o których istnieniu nie wiesz. Jednorazowo da się sprawę rozwiązać; trudniej jednorazowo zapobiegać.

Zależy od modelu. Sprawy pojedyncze rozliczamy projektowo, ryczałtem za rezultat, bo klient kupuje rozstrzygnięcie, a nie czas jego powstawania. Gdy zakres pracy jest niewiadomą, stosujemy stawkę godzinową. Firmy z regularnym zapotrzebowaniem wybierają obsługę prawną na abonament; zakres pakietów i ceny opisujemy na jej stronie.

Każdą z tych kwot warto zestawić z kosztem błędnej decyzji, której konsultacja ma zapobiec. Ten bywa o rząd wielkości wyższy.

Dla większości małych i średnich firm kancelaria zewnętrzna opłaca się dłużej, niż się sądzi: daje wiele specjalizacji naraz, a do tego księgowość i kadry, i kosztuje tyle, ile firma realnie wykorzystuje. Etat zaczyna się opłacać dopiero przy stałym, wysokim wolumenie jednorodnych spraw; szerzej porównujemy oba modele na stronie stałej obsługi prawnej firm.

Klienci stałej obsługi mają dostęp natychmiastowy, bez tłumaczenia kontekstu od początku. W nagłej sprawie wąskim gardłem nie jest bowiem dostępność prawnika, lecz czas, którego potrzebuje, by zrozumieć sytuację. Jeśli urząd daje siedem dni na odpowiedź, a nowy prawnik potrzebuje czterech na wdrożenie się, zostają trzy.

W kryzysie kontekst jest szybkością. Dlatego do prawnika się dzwoni, a nie zaczyna go szukać.

Piszesz albo dzwonisz i opisujesz sytuację własnymi słowami, bez przygotowywania dokumentów. Na rozmowie ustalamy trzy rzeczy: czego sprawa naprawdę dotyczy, czy możemy pomóc i w jakim modelu rozliczenia. Dopiero potem proponujemy zakres i warunki.

Czasem najcenniejszym efektem pierwszej rozmowy jest wskazanie pytania, które powinieneś był zadać.

Tak. Każdy klient ma prawnika prowadzącego, który odpowiada za całość i zna historię firmy. Gdy potrzebny jest doradca podatkowy, księgowa albo procesualista, dołączają do zespołu, ale kontakt zostaje w jednym miejscu. W sprawach ciągnących się miesiącami najwięcej traci się nie na merytoryce, lecz na przekazywaniu sprawy między ludźmi.

Porada to krótka, zwykle ustna odpowiedź na wąsko zadane pytanie. Opinia prawna to dokument: stan faktyczny, podstawy prawne, warianty z konsekwencjami i rekomendacja. Poradą można się kierować; na opinii można polegać, także gdy ktoś później zakwestionuje decyzję.

O opinię warto poprosić, gdy koszt pomyłki wielokrotnie przewyższa koszt analizy, gdy przepis dopuszcza więcej niż jedną obronną wykładnię albo gdy decyzję trzeba będzie uzasadnić wobec urzędu, kontrahenta lub wspólnika. Ochronę wiążącą organ podatkowy daje interpretacja indywidualna na gruncie Ordynacji podatkowej, którą również przygotowujemy w ramach doradztwa podatkowego.

Tak i tak wygląda dziś większość naszych spraw. Dokumenty przekazujesz elektronicznie, konsultacje odbywają się zdalnie, pełnomocnictwa można udzielić korespondencyjnie. Siedziba klienta ma znaczenie dla właściwości sądu lub urzędu, nie dla wyboru kancelarii.

Radcę prawnego wiąże tajemnica zawodowa obejmująca wszystko, czego dowiedział się w związku ze świadczeniem pomocy prawnej. Nie jest ograniczona w czasie ani zależna od zawarcia umowy, więc obowiązuje także wtedy, gdy po pierwszej rozmowie wybierzesz inną kancelarię. W sprawach szczególnie wrażliwych stosujemy dodatkowo umowy o poufności i wydzielony obieg dokumentów.

W zakresie uprawnień dziś praktycznie niczym: oba zawody reprezentują klientów przed wszystkimi sądami, także w sprawach karnych. Różnią się samorządem i historią, a w praktyce tym, że radca prawny może świadczyć pomoc prawną na podstawie umowy o pracę, a adwokat nie. Przedsiębiorca powinien więc pytać o doświadczenie w konkretnym rodzaju spraw, nie o tytuł.

Co do zasady tak. Wydatki na obsługę prawną poniesione w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia przychodu są kosztem: przy działalności osób fizycznych na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, w spółkach na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie figurują na liście wyłączeń (odpowiednio art. 23 i art. 16).

Podstawą rozliczenia jest zwykle faktura wraz z umową o świadczenie usług, a czynny podatnik VAT odlicza z niej podatek naliczony. Opiniowanie umów, spór gospodarczy czy stała obsługa pomniejszają więc podstawę opodatkowania i część honorarium wraca w podatku. Wyjątkiem są wydatki na prywatne sprawy właściciela, niezwiązane z przychodem firmy: tych do kosztów zaliczyć nie można.