Odwołanie od decyzji podatkowej
Odwołanie od decyzji podatkowej to zwyczajny środek zaskarżenia, który uruchamia ponowne rozpoznanie sprawy przez organ drugiej instancji (art. 220 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, dalej: OP). Wnosi się je w terminie 14 dni od doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 223 OP). Decyzja nieostateczna nakładająca obowiązek podlegający egzekucji administracyjnej nie podlega wykonaniu z mocy samej ustawy, chyba że nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności (art. 239a i art. 239b OP). Organ odwoławczy rozpoznaje sprawę ponownie w jej granicach, nie jest związany zarzutami odwołania i co do zasady nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się (art. 234 OP). Odwołanie jest warunkiem drogi sądowej: skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść dopiero od decyzji ostatecznej (art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: p.p.s.a.).
Najważniejsze w skrócie
- Termin: 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 223 § 2 pkt 1 OP). Jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa następnego dnia roboczego (art. 12 § 5 OP). Termin jest zachowany, gdy przed jego upływem odwołanie nadano w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego (Poczty Polskiej), w placówce operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym albo wysłano na adres do doręczeń elektronicznych organu, a nadawca otrzymał dowód otrzymania (art. 12 § 6 OP); przesyłka nadana poza Unią zachowuje termin dopiero z chwilą otrzymania jej przez polską placówkę operatora wyznaczonego. Zwykły e-mail nie wystarcza. Odwołanie wniesione po terminie kończy się postanowieniem stwierdzającym uchybienie terminowi (art. 228 § 1 pkt 2 OP); przywrócenie terminu wymaga wniosku w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobnienia braku winy i wniesienia samego odwołania razem z wnioskiem (art. 162 § 1 i 2 OP).
- Treść: odwołanie zawiera zarzuty przeciw decyzji, określa istotę i zakres żądania oraz wskazuje dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 OP). Nie podlega opłacie; pełnomocnictwo szczególne podlega opłacie skarbowej 17 zł. Brak zarzutów lub żądania organ wzywa uzupełnić w terminie 7 dni (art. 169 § 1 OP), a dopiero bezskuteczny upływ tego terminu pozwala pozostawić odwołanie bez rozpatrzenia (art. 228 § 1 pkt 3 OP; od 1 października 2026 r. przepis obejmuje także braki w elementach pisma z art. 168 § 2, 3 i 3a OP, ale stosuje się go do odwołań wniesionych od tej daty).
- Organ odwoławczy: dyrektor izby administracji skarbowej od decyzji naczelnika urzędu skarbowego i od decyzji naczelnika urzędu celno-skarbowego (art. 13 § 1 pkt 2 lit. a, art. 220 § 2 i 3 OP); samorządowe kolegium odwoławcze od decyzji wójta, burmistrza, prezydenta miasta, starosty lub marszałka województwa. Dawny art. 221a OP, na mocy którego naczelnik urzędu celno-skarbowego sam rozpatrywał odwołania od swoich decyzji, został uchylony z dniem 1 lipca 2023 r. (ustawa z dnia 9 marca 2023 r., Dz.U. poz. 556); dawny tryb zachowano tylko dla decyzji wydanych w pierwszej instancji przed tą datą. Jeżeli decyzję w pierwszej instancji wydał Szef Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej albo samorządowe kolegium odwoławcze, odwołanie rozpatruje ten sam organ, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym (art. 221 OP); tak samo w sprawach dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
- Wykonanie: decyzja nieostateczna nakładająca obowiązek podlegający wykonaniu w trybie egzekucji administracyjnej nie podlega wykonaniu (art. 239a OP). Rygor natychmiastowej wykonalności może zostać nadany tylko wtedy, gdy zachodzi jedna z czterech przesłanek z art. 239b § 1 OP, a organ dodatkowo uprawdopodobni, że zobowiązanie nie zostanie wykonane (art. 239b § 2 OP). Rygor nadaje się postanowieniem, na które służy zażalenie, ale wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania decyzji (art. 239b § 3 i 4 OP).
- Rozstrzygnięcia: organ odwoławczy utrzymuje decyzję w mocy, uchyla ją w całości lub w części i orzeka co do istoty, uchyla ją i umarza postępowanie w sprawie albo umarza postępowanie odwoławcze (art. 233 § 1 OP). Uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia jest dopuszczalne, gdy rozstrzygnięcie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części (art. 233 § 2 OP) oraz gdy decyzję wydano z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 233 § 1 pkt 2 lit. b OP). Termin załatwienia sprawy wynosi 2 miesiące od otrzymania odwołania, a 3 miesiące, gdy przeprowadzono rozprawę albo strona złożyła wniosek o jej przeprowadzenie (art. 139 § 3 OP).
- Zakaz pogarszania: organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes publiczny (art. 234 OP). Jeżeli w toku postępowania odwoławczego upłynął termin przedawnienia zobowiązania, organ uchyla decyzję i umarza postępowanie w sprawie (art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 208 § 1 OP), także wtedy, gdy podatek został wcześniej zapłacony (uchwały NSA z 3 grudnia 2012 r., I FPS 1/12, i z 29 września 2014 r., II FPS 4/13).
Kto, do kogo i w jakim terminie
Odwołanie przysługuje stronie postępowania, a więc podatnikowi, płatnikowi, inkasentowi, ich następcy prawnemu oraz osobie trzeciej, wobec której orzeczono odpowiedzialność (art. 133 OP). Wnosi się je do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (art. 223 § 1 OP). Pismo skierowane wprost do dyrektora izby administracji skarbowej albo do innego niewłaściwego organu podatkowego nie przepada: podanie wniesione przed upływem terminu do organu niewłaściwego uważa się za wniesione z zachowaniem terminu, a organ ten przekazuje je niezwłocznie organowi właściwemu (art. 170 § 1 i 2 OP). Prawidłowe adresowanie oszczędza jednak czas i spory o przekazanie. Organ pierwszej instancji, który uzna odwołanie za zasługujące na uwzględnienie w całości, wydaje nową decyzję uchylającą lub zmieniającą decyzję zaskarżoną (art. 226 § 1 OP); w przeciwnym razie przekazuje odwołanie wraz z aktami organowi odwoławczemu bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu 14 dni, i ustosunkowuje się do zarzutów, informując o tym stronę (art. 227 OP). Za okres od dnia następnego po upływie tego terminu do dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy nie nalicza się odsetek za zwłokę (art. 54 § 1 pkt 2 OP).
Dwóch momentów nie wolno mylić: doręczenia decyzji, od którego biegnie termin, i wniesienia odwołania, które ten termin zachowuje. Od 1 października 2026 r. obowiązują zmienione przepisy o doręczeniach i pełnomocnictwach (ustawa z dnia 29 maja 2026 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. poz. 846); omawia je hasło doręczanie pism w sprawach podatkowych. Jeżeli w sprawie ustanowiono pełnomocnika, pisma doręcza się jemu (art. 145 § 2 OP) i to od tego doręczenia liczy się termin. Przy doręczeniu na adres do doręczeń elektronicznych decyduje data wskazana w dowodzie otrzymania, a gdy adresat nie odebrał dokumentu, doręczenie uznaje się za dokonane po upływie 14 dni od dnia wpłynięcia dokumentu na adres (art. 42 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych). Wniosek o uzupełnienie lub sprostowanie decyzji złożony w terminie 14 dni (art. 213 § 1 OP) przesuwa bieg terminu odwoławczego: biegnie on od doręczenia decyzji uzupełniającej (art. 213 § 4 OP), a od 1 października 2026 r. także od doręczenia postanowienia o odmowie uzupełnienia lub sprostowania (art. 213 § 5 OP). Spóźnienie nie jest nieodwracalne, ale droga do przywrócenia terminu jest wąska: trzeba uprawdopodobnić brak winy, zmieścić się w 7 dniach od ustania przeszkody i równocześnie wnieść odwołanie (art. 162 OP).
Co powinno zawierać odwołanie
| Element | Podstawa | Uwagi |
| Oznaczenie decyzji i organu | art. 222, art. 168 OP | data, numer, organ, przedmiot rozstrzygnięcia |
| Zarzuty przeciw decyzji | art. 222 OP | naruszenie prawa materialnego (błędna wykładnia, niewłaściwe zastosowanie) i przepisów postępowania (art. 120 do 129, art. 187, art. 191, art. 200, art. 210 OP) |
| Istota i zakres żądania | art. 222 OP | uchylenie w całości lub w części, umorzenie, zmiana wysokości zobowiązania |
| Dowody uzasadniające żądanie | art. 222, art. 188 OP | wnioski dowodowe z tezą dowodową; organ odwoławczy może przeprowadzić dodatkowe postępowanie sam albo zlecić je organowi pierwszej instancji (art. 229 OP) |
| Wniosek o rozprawę | art. 200a OP | gdy istotne okoliczności wymagają wyjaśnienia z udziałem świadków, biegłych lub w drodze oględzin albo gdy strona chce sprecyzować argumentację; organ może odmówić, jeżeli okoliczności nie mają znaczenia albo są już wystarczająco potwierdzone |
| Zaskarżenie rygoru natychmiastowej wykonalności | art. 239b § 3 i 4 OP | odrębne zażalenie na postanowienie o nadaniu rygoru; samo wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania decyzji |
Brak zarzutów lub żądania jest brakiem formalnym, który organ wzywa uzupełnić w terminie 7 dni (art. 169 § 1 OP). Zarzuty mogą być uzupełniane do czasu wydania decyzji, a organ odwoławczy rozpoznaje sprawę w całości, nie tylko w zakresie podniesionych zarzutów, ponieważ działa jako organ merytoryczny drugiej instancji, nie jako sąd kasacyjny. Wymogi stawiane samej decyzji, których naruszenie jest typową podstawą zarzutu, opisuje hasło decyzja podatkowa, wady uzasadnienia tekst o uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji podatkowej, a wymóg jednoznacznych ustaleń tekst o tym, że ustalenie stanu faktycznego musi być jednoznaczne. Reguły gromadzenia i oceny materiału, do których odwołują się zarzuty procesowe, zbiera hasło dowody w sprawie podatkowej.
Wykonanie decyzji w toku odwołania
Niewykonalność decyzji nieostatecznej wynika wprost z art. 239a OP i nie zależy od wniesienia odwołania. Wyjątkiem jest rygor natychmiastowej wykonalności, który organ może nadać, gdy posiada informacje, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych, strona nie posiada majątku odpowiadającego wysokości zaległości wraz z odsetkami, strona dokonuje czynności zbywania majątku znacznej wartości albo okres do upływu terminu przedawnienia jest krótszy niż 3 miesiące (art. 239b § 1 OP); w każdym z tych przypadków organ musi ponadto uprawdopodobnić, że zobowiązanie nie zostanie wykonane (art. 239b § 2 OP). Rygoru nie nadaje się decyzji w zakresie objętym wnioskiem o zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku po zastosowaniu się do interpretacji ani, poza przesłanką zbliżającego się przedawnienia, decyzji wydanej z zastosowaniem klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania (art. 239d OP). Nadanie rygoru wyłącznie z powodu zbliżającego się przedawnienia, bez wykazania ryzyka niewykonania zobowiązania, jest kwestionowane w orzecznictwie. Skutek dla przedawnienia opisuje uchwała NSA z 28 kwietnia 2014 r., I FPS 8/13: uchylenie postanowienia o nadaniu rygoru i będące jego następstwem umorzenie postępowania egzekucyjnego unicestwia skutek przerwania biegu przedawnienia wywołany zastosowanym środkiem egzekucyjnym; o tym w haśle przedawnienie zobowiązań podatkowych i w tekście o przerwaniu i zawieszeniu biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Skuteczność samego środka egzekucyjnego zależy od prawidłowego doręczenia tytułu wykonawczego, o czym w tekście o skuteczności środka egzekucyjnego a doręczeniu tytułu wykonawczego.
Od rygoru nadawanego decyzji wymiarowej trzeba odróżnić decyzję o zabezpieczeniu z art. 33 OP: ta ma rygor natychmiastowej wykonalności z mocy prawa, chyba że organ przyjął zabezpieczenie dobrowolne w jednej z form wymienionych w art. 33d § 2 OP, takich jak gwarancja bankowa lub ubezpieczeniowa, poręczenie banku czy depozyt w gotówce (art. 239c OP). Przesłanki zabezpieczenia i sposób jego kwestionowania omawiamy w tekstach o tym, że zabezpieczenie na majątku podatnika musi mieć uzasadnione podstawy, o warunkach zabezpieczenia na majątku firmy i o zajęciu majątku przez fiskusa, a przykład nadużycia tej instytucji w tekście o tym, że mimo braku dowodów urząd zajął blisko 6 mln zł na majątku firmy. Wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej po przyjęciu zabezpieczenia reguluje odrębnie art. 239f OP i dotyczy etapu skargi do sądu administracyjnego.
Odsetki za zwłokę biegną w toku postępowania odwoławczego, ale nie nalicza się ich za okres od dnia następnego po upływie terminu z art. 139 § 3 OP do dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego, jeżeli decyzja nie została wydana w tym terminie (art. 54 § 1 pkt 3 OP). Reguła ta nie działa, gdy do opóźnienia przyczyniła się strona lub jej przedstawiciel albo opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu (art. 54 § 2 OP), a przy ponownym rozpatrzeniu sprawy po uchyleniu decyzji stosuje się ją odpowiednio (art. 54 § 3 OP). Wstrzymanie wykonania decyzji nie pozbawia strony możliwości jej dobrowolnego wykonania (art. 239g OP): podatnik może zapłacić sporną kwotę, by zatrzymać odsetki, nie tracąc prawa do odwołania. Po korzystnym rozstrzygnięciu może powstać nadpłata, której zwrot lub zaliczenie na poczet innych zobowiązań oraz oprocentowanie następują na warunkach z art. 72 do 78 OP; nadpłata powstała w wyniku uchylenia lub zmiany decyzji podlega zwrotowi w terminie 30 dni, jeżeli nie trzeba wydać nowej decyzji (art. 77 § 1 pkt 3 OP), a oprocentowanie przysługuje co do zasady od dnia powstania nadpłaty, chyba że organ nie przyczynił się do powstania przesłanki uchylenia i zwrócił nadpłatę w terminie (art. 78 § 3 pkt 1 OP). Szczegóły w tekście o odsetkach od nadpłaconego podatku i w haśle nadpłata podatku.
Postępowanie przed organem odwoławczym i rozstrzygnięcia
Organ odwoławczy jest związany zasadą dwuinstancyjności (art. 127 OP): rozpoznaje sprawę ponownie co do faktów i prawa, może przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe (art. 229 OP), przeprowadza rozprawę z urzędu lub na wniosek strony (art. 200a OP), a przed wydaniem decyzji wyznacza stronie 7-dniowy termin na wypowiedzenie się co do zebranego materiału (art. 200 § 1 OP). Strona może cofnąć odwołanie przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy, lecz organ odmawia uwzględnienia cofnięcia, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo pozostawienia w mocy decyzji wydanej z naruszeniem przepisów, które uzasadnia jej uchylenie lub zmianę (art. 232 § 1 i 2 OP). Katalog rozstrzygnięć z art. 233 OP jest zamknięty. Decyzja kasacyjna z art. 233 § 2 OP, przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części; organ odwoławczy nie może sięgać po nią, by uniknąć merytorycznego rozstrzygnięcia tam, gdzie uzupełnienie dowodów mieści się w jego własnych kompetencjach z art. 229 OP. Samorządowe kolegium odwoławcze może uchylić decyzję i orzec co do istoty tylko wtedy, gdy przepisy nie pozostawiają rozstrzygnięcia uznaniu organu (art. 233 § 3 OP). Jeżeli w toku postępowania odwoławczego upłynął termin przedawnienia, organ uchyla decyzję i umarza postępowanie w sprawie, nie tylko postępowanie odwoławcze, bo umorzenie samego postępowania odwoławczego pozostawiłoby w obrocie decyzję pierwszej instancji; wyjaśniamy to w tekście o tym, że organ drugiej instancji musi umorzyć całe postępowanie podatkowe. Uchwały NSA I FPS 1/12 i II FPS 4/13 dodają, że po upływie terminu przedawnienia nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania i orzekanie o wysokości zobowiązania także wtedy, gdy zobowiązanie wygasło wcześniej przez zapłatę; nie oznacza to automatycznego zwrotu zapłaconej kwoty, lecz zamknięcie sporu o jej wysokość.
Zakaz reformationis in peius (art. 234 OP) chroni przed tym, by odwołanie obróciło się przeciwko stronie: organ odwoławczy nie może określić zobowiązania w kwocie wyższej, odmówić ulgi przyznanej w pierwszej instancji ani w inny sposób pogorszyć sytuacji odwołującego się; sama zmiana podstawy prawnej nie jest pogorszeniem, dopóki nie zmienia na niekorzyść położenia strony. Wyjątek dotyczy decyzji rażąco naruszających prawo lub interes publiczny i jest interpretowany ściśle, o czym w tekście organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść podatnika. Zakaz wiąże organ odwoławczy; samo wniesienie odwołania nie daje gwarancji, że po uchyleniu decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organ pierwszej instancji nie wyda rozstrzygnięcia mniej korzystnego, co jest jednym z argumentów przeciw nadużywaniu decyzji kasacyjnych. Jeżeli odwołanie wniósł tylko jeden z kilku adresatów decyzji, organ ma obowiązek zapewnić pozostałym czynny udział w postępowaniu (art. 123 i art. 133 OP); zob. tekst o prawie do czynnego udziału w postępowaniu odwoławczym. Gdy organ odwoławczy przekracza terminy, stronie służy ponaglenie (art. 141 OP), a przewlekłość może być zaskarżona do sądu, o czym w hasłach bezczynność organu i opieszałość organów skarbowych.
Co po decyzji organu odwoławczego
Decyzja organu odwoławczego jest ostateczna i podlega wykonaniu, chyba że wstrzymano jej wykonanie (art. 128 i art. 239e OP). Służy od niej skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 30 dni od doręczenia (art. 53 § 1 p.p.s.a.), a jej wniesienie zawiesza bieg terminu przedawnienia (art. 70 § 6 pkt 2 OP). Organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi: na wniosek, po przyjęciu zabezpieczenia dobrowolnego w formach z art. 33d § 2 OP, do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania, albo z urzędu, po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia (art. 239f § 1 OP). Warunki i przebieg postępowania sądowego omawia hasło skarga do sądu na decyzję podatkową. Niezależnie od skargi decyzja ostateczna może zostać wzruszona w trybach nadzwyczajnych: wznowienia postępowania (art. 240 OP), stwierdzenia nieważności (art. 247 OP) oraz uchylenia lub zmiany (art. 253 i art. 254 OP); zob. hasło uchylenie decyzji podatkowej, tekst o uchyleniu lub zmianie ostatecznej decyzji podatkowej i tekst o tym, że organy nie mogą wznawiać postępowania, jeśli okoliczności były im znane.
Co sprawdzić przed wniesieniem odwołania
- Datę doręczenia decyzji i sposób jej obliczenia (doręczenie zastępcze, doręczenie pełnomocnikowi, doręczenie na adres do doręczeń elektronicznych, fikcja doręczenia po 14 dniach); termin 14 dni liczyć od dnia następnego i sprawdzić, czy ostatni dzień nie przypada na sobotę lub święto; przy wniosku o uzupełnienie decyzji termin biegnie od doręczenia rozstrzygnięcia tego wniosku (art. 213 § 4 i 5 OP).
- Czy decyzję podpisała osoba upoważniona, czy doręczono ją pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie i czy zawiera wszystkie elementy z art. 210 OP; błędne pouczenie o prawie odwołania albo brak pouczenia nie może szkodzić stronie (art. 214 OP), co w razie spóźnienia uzasadnia wniosek o przywrócenie terminu z art. 162 OP.
- Czy zobowiązanie nie jest przedawnione albo nie przedawni się w toku postępowania odwoławczego; w takim razie zarzut przedawnienia i wniosek o umorzenie; zob. tekst o tym, że 5 lat to za mało, fiskus potrzebuje więcej.
- Zarzuty procesowe: pominięcie dowodów (art. 187 § 1 i art. 191 OP), brak wyznaczenia terminu z art. 200 OP, nierozpoznanie wniosków dowodowych (art. 188 OP), wykorzystanie protokołów z innych postępowań bez umożliwienia wypowiedzenia się (art. 192 OP), wątpliwości faktyczne rozstrzygnięte wbrew art. 122 § 2 OP; zob. hasła dowody w sprawie podatkowej i zasada in dubio pro tributario oraz tekst o wymogach protokołu kontroli podatkowej.
- Zarzuty materialne z żądaniem alternatywnym: uchylenie i umorzenie, a w razie nieuwzględnienia uchylenie i orzeczenie co do istoty w niższej wysokości.
- Czy nadano rygor natychmiastowej wykonalności i czy jest podstawa do zażalenia (brak przesłanki z art. 239b § 1 OP, brak uprawdopodobnienia z art. 239b § 2 OP); ocena, czy zapłacić sporną kwotę, by zatrzymać odsetki, i jakie zabezpieczenie dobrowolne przygotować na etap skargi do sądu.
- Czy w sprawie toczy się postępowanie karne skarbowe wszczęte przed upływem przedawnienia i czy podatnika lub jego pełnomocnika zawiadomiono o nim w trybie art. 70c OP; zob. hasło sprawy karne skarbowe.
Planowane zmiany
W wykazie prac legislacyjnych Rady Ministrów 6 października 2026 r. opublikowano założenia projektu nowelizacji Ordynacji podatkowej (nr UD483). Projekt przewiduje wydłużenie terminu na wniesienie odwołania z 14 do 30 dni, możliwość zrzeczenia się prawa do odwołania, dzięki czemu decyzja stawałaby się ostateczna z chwilą doręczenia organowi oświadczenia ostatniej ze stron, merytoryczną kontrolę decyzji o zabezpieczeniu przez organ odwoławczy także po jej wygaśnięciu oraz rozszerzenie katalogu dobrowolnych form zabezpieczenia o hipotekę i zastaw. Planowany termin przyjęcia projektu przez Radę Ministrów to pierwszy kwartał 2027 r. Według stanu na dzień aktualizacji tego hasła obowiązuje termin 14 dni.
Odpowiedniki w innych państwach
W Niemczech od decyzji podatkowej służy sprzeciw (Einspruch) do tego samego organu w terminie miesiąca (§ 355 Abgabenordnung), a dopiero po jego rozpoznaniu skarga do sądu finansowego; organ może w postępowaniu sprzeciwowym zmienić decyzję na niekorzyść podatnika po uprzedzeniu go o tym i umożliwieniu wypowiedzenia się (§ 367 ust. 2 AO), czego polski art. 234 OP co do zasady zabrania. W Stanach Zjednoczonych podatnik, który otrzymał tak zwany 30-day letter, może w ciągu 30 dni wnieść protest do IRS Independent Office of Appeals, a po otrzymaniu notice of deficiency w ciągu 90 dni (150 dni, gdy zawiadomienie adresowano poza Stany Zjednoczone) wnieść petition do Tax Court bez uprzedniej zapłaty podatku (IRS Publication 556). Polski model, w którym organ wyższego stopnia rozpoznaje sprawę merytorycznie z zakazem pogarszania sytuacji odwołującego się, jest dla podatnika korzystny proceduralnie; jego ograniczeniem jest to, że obie instancje należą do tej samej administracji, a niezależna kontrola zaczyna się dopiero przed sądem.
Najczęstsze pytania
Ile czasu mam na odwołanie od decyzji podatkowej?
14 dni od dnia doręczenia decyzji (art. 223 § 2 pkt 1 OP). Termin zachowuje nadanie pisma w placówce Poczty Polskiej albo wysłanie go na adres do doręczeń elektronicznych organu z dowodem otrzymania (art. 12 § 6 OP). Spóźnienie można naprawić tylko przez przywrócenie terminu, jeżeli uchybienie nastąpiło bez winy strony, a wniosek złożono w ciągu 7 dni od ustania przyczyny razem z odwołaniem (art. 162 OP).
Do kogo składa się odwołanie od decyzji urzędu skarbowego?
Do dyrektora izby administracji skarbowej, za pośrednictwem naczelnika urzędu skarbowego, który wydał decyzję (art. 220 § 2 i art. 223 § 1 OP). Odwołanie od decyzji naczelnika urzędu celno-skarbowego rozpatruje dyrektor izby administracji skarbowej właściwy ze względu na siedzibę tego naczelnika (art. 220 § 3 OP); dawny art. 221a OP uchylono z dniem 1 lipca 2023 r.
Czy muszę zapłacić podatek, zanim rozpoznają odwołanie?
Nie. Decyzja nieostateczna nie podlega wykonaniu (art. 239a OP), chyba że nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności (art. 239b OP). Odsetki za zwłokę biegną jednak dalej, dlatego czasem opłaca się zapłacić sporną kwotę dobrowolnie (art. 239g OP); po wygranej jej zwrot i oprocentowanie następują na warunkach z art. 72 do 78 OP.
Czy organ odwoławczy może podwyższyć podatek?
Nie. Zakaz reformationis in peius (art. 234 OP) wyklucza decyzję na niekorzyść odwołującego się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes publiczny. Zakaz wiąże organ odwoławczy i nie gwarantuje, że po przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organ pierwszej instancji nie wyda decyzji mniej korzystnej.
Co, jeżeli w toku odwołania zobowiązanie się przedawni?
Organ odwoławczy ma obowiązek uchylić decyzję i umorzyć postępowanie w sprawie (art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 208 § 1 OP). Po upływie terminu przedawnienia nie wolno też orzekać o wysokości zobowiązania, które wcześniej wygasło przez zapłatę (uchwały NSA I FPS 1/12 i II FPS 4/13). Wniesienie skargi do sądu zawiesza natomiast bieg terminu przedawnienia (art. 70 § 6 pkt 2 OP).
Ile trwa postępowanie odwoławcze?
Powinno zakończyć się w ciągu 2 miesięcy od otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a 3 miesięcy, gdy przeprowadzono rozprawę albo strona o nią wniosła (art. 139 § 3 OP). Po upływie tego terminu nie nalicza się odsetek za zwłokę, chyba że do opóźnienia przyczyniła się strona albo powstało ono z przyczyn niezależnych od organu (art. 54 § 1 pkt 3 i § 2 OP), a stronie służy ponaglenie (art. 141 OP).
Powiązane hasła leksykonu
- Decyzja podatkowa
- Skarga do sądu na decyzję podatkową
- Uchylenie decyzji podatkowej
- Postępowanie podatkowe
- Dowody w sprawie podatkowej
- Doręczanie pism w sprawach podatkowych
- Przedawnienie zobowiązań podatkowych
- Bezczynność organu
Kancelaria Prawna Skarbiec przygotowuje odwołania od decyzji podatkowych i reprezentuje podatników w sporach podatkowych i sporach z fiskusem od odwołania po skargę kasacyjną, w tym w sprawach, w których organ nadał rygor natychmiastowej wykonalności.
Stan prawny na 1 listopada 2026 r.
Odwołanie od decyzji podatkowej – publikacje Kancelarii Skarbiec
Robert Nogacki: Świadomość braku płatności podatku nie wystarcza: przełomowa opinia Rzecznik TSUE w kwestii odpowiedzialności VAT
2025-10-29: W dniu 4 września 2025 roku Rzecznik Generalna TSUE Juliane Kokott przedstawiła opinię w sprawie C-121/24, która może fundamentalnie zmienić sposób stosowania odpowiedzialności solidarnej w VAT w całej Unii Europejskiej. Sprawa dotyczy bułgarskiej spółki Vaniz, która nabywała pojazdy i usługi od Stars International w 2017 roku. Wszystkie faktury zostały opłacone, VAT odliczony prawidłowo, jednak dostawca mimo złożenia deklaracji nie wpłacił podatku. Po jego upadłości w 2019 roku i wykreśleniu z rejestru w 2020 roku, organy podatkowe w 2022 roku obciążyły Vaniz solidarną odpowiedzialnością za niezapłacony przez nieistniejącego już kontrahenta podatek. Sąd administracyjny w Wielkim Tyrnowie zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy taka praktyka jest zgodna z prawem unijnym. Opinia Rzecznik wyznacza nowe standardy, które mogą mieć istotne znaczenie również dla stosowania polskich przepisów o odpowiedzialności solidarnej.
Robert Nogacki: Choć odwołanie od decyzji wniósł tylko jeden współwłaściciel, organ podatkowy ma obowiązek zawiadomić o tym pozostałych
2023-01-25: Organ podatkowy ustalił podatek od nieruchomości dwóm współwłaścicielom. Jeden z nich odwołał się od tej decyzji. Organ odwoławczy utrzymał ją w mocy, ale decyzję w tym zakresie doręczył tylko jednemu ze współzobowiązanych wyjaśniając, że kwestia wzajemnego rozliczenia między nimi to już inna sprawa. W wyroku z 4 stycznia 2023 r. WSA w Gdańsku orzekł, że mimo iż odwołanie wniósł tylko jeden ze zobowiązanych solidarnie, organ II instancji nie mógł pozbawiać strony czynnego udziału w postępowaniu, czego się dopuścił nie doręczając swojej decyzji drugiemu współwłaścicielowi nieruchomości (sygn. akt I SA/Gd 647/22).
Robert Nogacki: Fiskus nie może pogorszyć sytuacji odwołującego się podatnika
2022-09-02: Określenie podatnikowi zobowiązania podatkowego w wysokości wyższej niż organ I instancji stanowi złamanie fundamentalnego w demokratycznym państwie prawa zakazu orzekania na niekorzyść wnoszącego odwołanie – stwierdził Wojewódzki Sąd w Olsztynie w wyroku z 29 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Ol 222/22).
Robert Nogacki: Organ II instancji musi umorzyć całe postępowanie podatkowe prowadzone z udziałem firmy, a nie tylko odwoławcze
2021-10-28: Firma spierała się z fiskusem o zwrot VAT. Sąd uchylił postanowienie organu odwoławczego, utrzymujące w mocy niekorzystne dla przedsiębiorcy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ II instancji, ponownie rozpoznając sprawę, stwierdził, że jej rozpoznanie stało się bezprzedmiotowe i umorzył postępowanie odwoławcze. Jednak firma mimo wszystko zaskarżyła to rozstrzygnięcie. Sąd przychylił się do skargi, bowiem co ważne dla przedsiębiorców, samo umorzenie postępowania odwoławczego, bez merytorycznego odniesienia się do podniesionych przez podatnika zarzutów wobec skarbówki, sprawia, że wadliwa decyzja organu I instancji nadal pozostaje w obiegu prawnym.
Robert Nogacki: Mimo braku dowodów i nieprawidłowości urząd skarbowy zajął blisko 6 mln zł na majątku firmy
2021-04-29: Płynność finansowa firmy to dla przedsiębiorców jeden z najważniejszych filarów, a dla niektórych nawet „być albo nie być” prowadzonej działalności gospodarczej. Zwłaszcza teraz, w dobie kryzysu spowodowanego pandemią COVID-19. W sprawie jednej z warszawskich firm urząd skarbowy, nie wskazując żadnych nieprawidłowości ani dowodów na nie, „wymyślił” sobie istnienie zobowiązania podatkowego w kwocie blisko 3 mln zł i zajął firmie konto oraz należny zwrot VAT. Co więcej, kwota zajęcia sięgała blisko 6 mln zł, a więc podwójnej wysokości zabezpieczonego „wymyślonego” zobowiązania. Spółka podjęła walkę z takim działaniem skarbówki i – dzięki wniesionemu przez Roberta Nogackiego z Kancelarii Prawnej Skarbiec odwołaniu – zdołała się od nich uwolnić. Uchylając skarżoną decyzję, organ odwoławczy przyznał, że naczelnik urzędu skarbowego „…nie podał żadnych danych ani nie wskazał żadnych dowodów, na podstawie których uprawnionym było postawienie tezy o możliwym (…) powstaniu zobowiązania podatkowego (…) które wraz z należnymi od niego odsetkami (…) mogłoby podlegać zabezpieczeniu na majątku Spółki”.
Robert Nogacki: Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść podatnika
2023-07-13: Naczelnik urzędu skarbowego wydał decyzję, w której uzasadnieniu określił kwotę zobowiązania podatnika. Jednak w sentencji decyzji zobowiązał go do zapłaty kwoty niższej. Organ II instancji uznał, że to oczywisty błąd naczelnika, który można naprawić w decyzji odwoławczej podwyższając kwotę zobowiązania do właściwej wysokości. Organ nie może wydać złej decyzji dla podatnika (na jego niekorzyść). Takie działanie jest niedopuszczalne, orzekł 8 maja 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (sygn. akt I SA/Kr 20/23).

Robert Nogacki jest radcą prawnym, założycielem i partnerem zarządzającym Kancelarii Prawnej Skarbiec, działającej nieprzerwanie od 2006 roku.
Prawo jest równe dla wszystkich, ale strony rzadko są równe: po jednej stoi organizacja, która ma czas, pieniądze i prawników, po drugiej człowiek, który ma jedną firmę, jedne oszczędności i jedno życie.
Klienci rzadko przychodzą do niego z problemem prawnym. Przychodzą z problemem, który ma także stronę prawną: z kontrolą, która zaczęła się od jednej faktury, z pieniędzmi powierzonymi komuś, kto zniknął, z firmą, którą trzeba przekazać dalej, zanim będzie za późno. Większość takich spraw rozstrzyga się na długo przed pierwszym pismem, w decyzjach podjętych bez pytania i w terminach, o których nikt nie pamiętał. Dlatego zaczyna od pytania, jak klient trafił w to miejsce, a nie od tego, co powinien był zrobić.
Doradza przedsiębiorcom i rodzinom z kilkunastu krajów, także tym, którym fiskus właśnie zajął konto i którzy nie wiedzą, co robić jutro rano. Broni ich w kontrolach podatkowych i celno-skarbowych, w sporach z organami podatkowymi i w sprawach karnych skarbowych. Reprezentuje poszkodowanych w oszustwach inwestycyjnych i piramidach finansowych. Pomaga rodzinom zakładać fundacje rodzinne i planować sukcesję, żeby dorobek życia przetrwał dłużej niż jedno pokolenie.
Nie każdą sprawę da się wygrać. Każdą da się prowadzić tak, żeby klient wiedział, na czym stoi. Od 2006 roku reprezentuje pokrzywdzonych w sprawie WGI (Warszawskiej Grupy Inwestycyjnej), jednej z najdłuższych spraw karnych w historii polskiego rynku finansowego, bo są rzeczy, których nie wolno zostawić w połowie, nawet jeśli trwają dwie dekady. W sprawie upadłej giełdy kryptowalut Zonda (Zondacrypto, operator BB Trade Estonia OÜ) reprezentuje kilkuset poszkodowanych w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Krajową i w estońskim postępowaniu upadłościowym.
Kancelaria Prawna Skarbiec jest notowana w rankingach największych firm doradztwa podatkowego Dziennika Gazety Prawnej i Rzeczpospolitej, a w latach 2015 do 2018 czterokrotnie otrzymała Medal Europejski Business Centre Club i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego. Robert Nogacki publikuje regularnie, w prasie i na stronie kancelarii, dla ludzi, którzy mają problem, a nie dyplom prawnika, bo opinia prawna, której klient nie rozumie, chroni tylko prawnika.
Wierzy, że najlepsza porada prawna to ta, dzięki której klient nigdy nie musi stanąć przed sądem.