Zonda: TVN24 pyta o moje zarzuty z 2021 r i o komitet wierzycieli. Odpowiadam na wszystkie siedem pytań

Zonda: TVN24 pyta o moje zarzuty z 2021 r i o komitet wierzycieli. Odpowiadam na wszystkie siedem pytań

2026.10.05 Autor: Robert Nogacki

5 października redaktor TVN24 przysłał mi siedem pytań. Nie o upadłą giełdę, nie o syndyka, nie o pieniądze, które przepadły. O mnie: o zarzuty, które mam od 2021 r., i o to, czy powiedziałem o nich syndykowi i klientom, zanim wybrano mnie do komitetu wierzycieli. Odpowiem na każde, publicznie i w całości. Ale odpowiedź bez opowieści byłaby prawdziwa i niezrozumiała zarazem, bo większość czytelników nie wie, w jakiej sprawie te pytania padły. Więc najpierw sprawa, potem ja, na końcu każde pytanie z osobna.

Od wiosny reprezentuję grupę poszkodowanych klientów giełdy Zondacrypto: w Polsce jako pokrzywdzonych w śledztwie, w Estonii jako wierzycieli. Ogromną większość pracy wykonuję całkowicie społecznie, niezależnie od tego, że reprezentuję około 250 klientów w toku procedur prawnych. Jako pierwszy ujawniłem, że Zonda rozdysponowała aktywa klientów za pomocą pożyczek oraz podważyłem twierdzenia prezesa Krala o portfelu w którym miały znajdować się bitcoiny klientów giełdy.

17 września w sądzie w Tallinie zebrało się pierwsze zgromadzenie wierzycieli. Powołało trzyosobowy komitet wierzycieli, organ, który w imieniu wszystkich wierzycieli pilnuje syndyka, i wybrało mnie do niego jednomyślnie, głosami wszystkich trzech obecnych grup, jako jednego z dwóch przedstawicieli dużych wierzycieli; grupa moich klientów miała ponad połowę głosów na sali. Gdy padł wniosek, aby członków komitetu wynagradzać, moja pełnomocnik zgłosiła w imieniu mojej grupy wniosek przeciwny: komitet pracuje bez wynagrodzenia, bo każde euro wypłacone komitetowi pomniejsza to, co trafi do wierzycieli. Poparł go przedstawiciel drobnych wierzycieli i zgromadzenie przyjęło go 9 507 głosami przeciw 2 090.

Złożyłem syndykowi plan kilkudziesięciu konkretnych czynności: od ustalenia przepływów pieniędzy giełdy od początku jej działalności, przez wnioski do banków i instytucji finansowych, po listę pytań do byłego zarządu. Jego deklaracje współpracy przyjmuję ze sceptycyzmem, bo według tego samego sprawozdania zarząd nie przekazał syndykowi ani aktualnych wyciągów z rachunków, ani dokumentów źródłowych, a po dokumenty odsyła go do księgowej, tłumacząc się brakiem dostępu do serwerów zajętych w polskim śledztwie.

Osiemnaście dni po tym wyborze z TVN24 przyszło siedem pytań. Nie o giełdę, nie o syndyka, nie o 429 milionów. O mnie. Redaktor pyta o to, czego się dowiedział; tak wygląda jego praca i gdyby nie pytał, byłby gorszym dziennikarzem. A ja mam co odpowiedzieć, bo jest o czym.

Od marca 2021 r. jestem podejrzanym w śledztwie Prokuratury Okręgowej w Krakowie, od września 2021 r. w śledztwie dotyczącym platformy AdBlast. W obu zarzuca mi się udział w zorganizowanej grupie przestępczej i pranie pieniędzy, w sprawie AdBlast także oszustwo. W sprawie krakowskiej zatrzymano mnie 17 marca 2021 r. i zwolniono za poręczeniem majątkowym 2 mln zł. W sprawie AdBlast spędziłem pół roku w areszcie śledczym, do marca 2022 r., kiedy sąd zamienił areszt na poręczenie 1,9 mln zł. Oba poręczenia obowiązują do dziś. W żadnej ze spraw po pięciu latach nie wniesiono aktu oskarżenia. Przez cały ten czas wykonuję zawód radcy prawnego i nikt mi tego prawa nie zawiesił ani nie ograniczył. Do zarzutów się nie przyznaję i będę się bronił, jeżeli sprawy trafią do sądu.

O półroczu w areszcie nie będę opowiadał. Nie dlatego, że nie ma o czym, lecz dlatego, że nie lubię się nad sobą użalać. Co nas nie zabije to nas wzmocni. Zdrowia nie straciłem, troszkę schudłem. Cytując klasyka – pogłoski o mojej śmierci okazały się mocno przesadzone.

Teraz rzecz trudniejsza niż zarzuty. Nie przyznaję się do przestępstwa, ale nie czuję się w sprawie AdBlast moralnie niewinny. Te dwa zdania się nie wykluczają. Pierwsze dotyczy kodeksu karnego i rozstrzygnie je sąd. Drugie dotyczy tego, co człowiek wie o sobie, i tego za niego nie rozstrzygnie nikt. Ludzie stracili na tej platformie pieniądze, a ja pracowałem jako prawnik dla ludzi, którzy ją prowadzili. Nie byłem od cudzej krzywdy tak daleko, jak chciałbym dziś być, i nie będę udawał, że było inaczej.

Z winą moralną człowiek rozlicza się sam i może to zrobić tylko czynami. Instynkt podejrzanego podpowiada: broń majątku, kwestionuj każde zabezpieczenie, czekaj. Wybrałem odwrotnie. Sam wnoszę o ustanowienie zabezpieczeń na rzecz pokrzywdzonych i aktywnie te zabezpieczenia realizuję, proponując ustanawianie kolejnych zabezpieczeń. Nie robię tego, bo jestem lepszy od innych podejrzanych. Robię to, bo jeżeli sąd orzeknie naprawienie szkody, te pieniądze mają czekać na pokrzywdzonych, a nie być ścigane.

Wszystko to jest jawne od 2021 r. O moim zatrzymaniu pisano o tym wtedy w mediach i każdy, kto chciał, mógł to sprawdzić. Przez pięć lat nie wracano do tego publicznie. Wrócono wtedy, gdy komitet wierzycieli zaczął zadawać pytania. Nie wiem, kto i po co przekazał redakcji szczegóły z akt dwóch śledztw, i nie pytam o to redaktora. Dziennikarz ma prawo chronić źródło i ma obowiązek pytać. Pytam o coś innego, bo o to pytać wolno: komu to się przydaje, aby ten fakt wskazywać właśnie teraz.

Zarzut, który przez pięć lat nie trafia do sądu, w mojej sprawie nie rozstrzyga niczego. Rozstrzyga za to wiele w dniu, w którym ktoś postanowi o nim przypomnieć, bo nagłówek jest szybszy od wyroku i trwalszy od orzeczenia.

 

Siedem pytań red. Michała Fuja z 5 października i odpowiedzi

A teraz odpowiedzi, każda z osobna, w pełnym brzmieniu:

1. Prokuratura Krajowa potwierdziła nam, że od września 2021 r. ma Pan status podejrzanego w śledztwie dotyczącym platformy AdBlast, prowadzonym obecnie przez wrocławski wydział zamiejscowy Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji, z zarzutami udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, oszustwa i prania pieniędzy. Czy potwierdza Pan ten status? Czy przyznał się Pan do zarzutów? Na jakim etapie jest postępowanie?

Potwierdzam. Od września 2021 r. jestem w tym śledztwie podejrzanym o udział w zorganizowanej grupie przestępczej, oszustwo i pranie pieniędzy. Nie przyznałem się do żadnego z zarzutów i nie przyznaję. Po pięciu latach postępowanie pozostaje w fazie śledztwa, bez aktu oskarżenia. Stawiam się na każde wezwanie i wykonuję wszystko, do czego jestem zobowiązany.

2. Według prokuratury zarzut prania pieniędzy obejmuje transfery w walutach fiducjarnych, które otrzymywał Pan od pomysłodawców i organizatorów AdBlast. Czy zechciałby Pan to skomentować?

Proszę mieć na względzie, że prokuratura podejmuje samodzielnie ocenę o tym co jest objęte tajemnicą śledztwa i może ją uchylać. Natomiast ja jestem nią objęty. W tym kontekście nie jest dla mnie możliwe, aby komentować twierdzenia prokuratury. Na dużym poziome ogólności mogę powiedzieć, że nie zdarza się, aby prokuratura przekazywała dziennikarzom fałszywe informacje o treści zarzutów. Personalnie mogę powiedzieć, że w całej sytuacji nie czuję się niewinny i skupiam się nie tyle na tym, aby się bronić, tylko na tym, aby doprowadzić do zwrotu mienia pokrzywdzonym, co robię w ze swojego majątku i bieżącej pracy.

Nie ułatwiam życia swoim obrońcom, bo choć do postawionych mi zarzutów karnych się nie przyznaję, to jednocześnie konsekwentnie i regularnie wnoszę o ustanawianie na moim majątku kolejnych zabezpieczeń celem zwrotu środków pokrzywdzonych i aktywnie te zabezpieczenia realizuję przekazując bardzo znaczące kwoty na realizację tych zabezpieczeń. Mówimy tu o ogromnych kwotach, na które zarabiam moją codzienną pracą, przekraczające wszelkie korzyści o których uzyskanie jestem podejrzewany. Jak pisałem – nie czuję się tu moralnie czysty – i rekompensata osób pokrzywdzonych wydaje mi się w tej sytuacji najważniejsza.

3. Czy w tym śledztwie stosowano wobec Pana środki zapobiegawcze? Jeśli tak, jakie i czy nadal obowiązują?

Tak. Byłem tymczasowo aresztowany przez pół roku, do marca 2022 r., kiedy Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zamienił areszt na poręczenie majątkowe 1,9 mln zł. Poręczenie zostało złożone i obowiązuje. Odrębnie od poręczenia na moim majątku ustanowiono zabezpieczenia na poczet naprawienia szkody, w znacznej części na mój wniosek.

4. Z naszych ustaleń wynika również, że to Pan był radcą prawnym zatrzymanym 17 marca 2021 r. na polecenie Prokuratury Okręgowej w Krakowie w sprawie handlu pracami dyplomowymi, który usłyszał zarzuty udziału w grupie przestępczej i prania ponad 7 mln zł, a 22 marca 2021 r. wpłacił 2 mln zł poręczenia majątkowego. Czy potwierdza Pan te fakty? Na jakim etapie jest ta sprawa i jakie zarzuty Panu postawiono?

Potwierdzam zatrzymanie, nie postawiono mi zarzutu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, postawiono mi zarzut prania pieniędzy, poręczenie majątkowe określono na kwotę 2 mln zł, wpłacone 22 marca 2021 r. Do zarzutów się nie przyznałem i kwestionuję ich zasadność. Dotyczą mojej działalności zawodowej, to jest usług kancelarii na rzecz klientów, których prokuratura wiąże z tą sprawą. Poręczenie jest jedynym środkiem zapobiegawczym. Po pięciu latach sprawa pozostaje w śledztwie, bez aktu oskarżenia.

5. Czy przed głosowaniem 17 września 2026 r. poinformował Pan o tych zarzutach syndyka Margusa Lentsiusa, adw. Kristiinę Prallę lub zgromadzenie wierzycieli? Jeśli tak, kiedy i w jakiej formie?

Nie. Nie informowałem o nich ani syndyka, ani mojej pełnomocnik, ani zgromadzenia, i nikt mnie o nie nie pytał. Nie uważam tego za błąd i wyjaśniam dlaczego. Informacja była jawna od 2021 r.

Przecież o moim zatrzymaniu i pobycie a areszcie śledczym w 2021 r. pisał m.in. PULS BIZNESU (był to wielki nagłówek na stronie tytułowej wydania internetowego) – wydaje mi się nie fair aby stawiać pytania sugerujące, że ten fakt stanowi informację, która została zatajona.

Estońska ustawa o upadłości wyklucza z komitetu wierzycieli między innymi osoby skazane za przestępstwo umyślne; podejrzanego nie wyklucza i oświadczeń o toczących się postępowaniach nie przewiduje. Wymaga pełnej zdolności do czynności prawnych oraz niezależności od syndyka i od dłużnika. Przed zgromadzeniem złożyłem na piśmie zgodę na kandydowanie i deklarację niezależności: że mam pełną zdolność do czynności prawnych, że nie łączy mnie nic z syndykiem ani z dłużnikiem, jego zarządem i wspólnikami, że nie mam własnej wierzytelności wobec spółki. Wydaje mi się nie fair, aby pytać tonem demaskatora o informacje, które są publicznie dostępne.

6. Czy klienci poszkodowani w sprawie Zondacrypto, którzy od kwietnia 2026 r. udzielają pełnomocnictw Pana kancelarii, są informowani o toczących się wobec Pana postępowaniach karnych?

Informacje te są jawne, a każdy klient, który o nie pytał, otrzymywał odpowiedź. Osobnej informacji przy zawieraniu umowy nie przekazywałem. Uznałem, że w takiej sprawie lepiej zaoferować za dużo niż za mało: każdy klient w sprawie Zondacrypto otrzymuje ten tekst i pytanie, czy życzy sobie, abym nadal go reprezentował, czy zwrotu wpłaconego wynagrodzenia. Kto wybierze zwrot, dostanie go bez potrąceń, z kompletem dokumentów sprawy, aby mógł prowadzić ją dalej sam albo z innym pełnomocnikiem. Zgłoszenia wierzytelności złożone już u syndyka pozostają w mocy niezależnie od tej decyzji.

7. Kto zgłosił Pana kandydaturę do komitetu wierzycieli?

Wierzyciele, których reprezentuję, przez moją estońską pełnomocnik, adw. Kristiinę Prallę; zgłosiła kandydaturę na zgromadzeniu 17 września 2026 r. jako przedstawicielka tych wierzycieli, a zgromadzenie wybrało mnie jednomyślnie, głosami wszystkich trzech reprezentowanych grup, na jednego z dwóch przedstawicieli dużych wierzycieli w trzyosobowym komitecie. Grupa, którą reprezentuję, jest według mojej wiedzy największą zorganizowaną grupą wierzycieli w tym postępowaniu i miała na zgromadzeniu ponad połowę głosów obecnych wierzycieli. Za pracę w komitecie nie otrzymuję wynagrodzenia, bo na wniosek złożony w imieniu mojej grupy zgromadzenie postanowiło większością głosów, że komitet pracuje bez niego. Wierzycieli reprezentuję odpłatnie, jako pełnomocnik, i napisałem to zgromadzeniu wprost w deklaracji złożonej przed wyborem.

Zamiast prosić o zaufanie, proszę o ocenę. Każdego, kto ma zdanie o mojej pracy i o mojej postawie, w szczególności moich klientów, zapraszam do zamieszczenia opinii w Google oraz do sformułowania komentarzy o jakości mojej pracy pod postem na Facebooku.

Nie będę ich moderować ani usuwać, z jednym wyjątkiem: treści naruszających prawa osób trzecich. Niech ta rozmowa toczy się tam, gdzie każdy może ją zobaczyć.

I ostatnia rzecz, dla tych, którzy budują scenariusze. Sprawę WGI prowadzę od dwudziestu lat, od co najmniej piętnastu bez wynagrodzenia. Nie odchodzę od spraw, które stały się niewygodne; gdybym tak robił, nie miałbym żadnej z tych, które mam. Z tej sprawy mogą mnie odesłać tylko ci, którzy mnie do niej wzięli: moi klienci. Właśnie ich o to pytam.

 

Druga seria pytań red. Michała Fui i odpowiedź

Od: Fuja, Michal

Wysłano: Poniedziałek, 5 Październik 2026 17:23

Do: Robert Nogacki

Temat: Re: Pytania związane z publikacją TVN24 i Wirtualnej Polski

Ciekawy patent na odpowiedź na pytania dziennikarskie. Niedawno stosował go p. Piesiewicz a później p. Ziobro.

Niemniej bardzo ciekawa ta odpowiedź.

Proszę o wskazanie jakie kwoty spłacił Pan poszkodowanym w sprawie AdBlast. O jakich „ogromnych kwotach” przekraczających „wszelkie korzyści” mowa? Jest Pan w stanie dostarczyć dokumentację potwierdzającą te zapewnienia? Według jakiego klucza wybiera Pan wierzycieli do spłacenia w pierwszej kolejności?

Dziękuję u pozdrawiam.

MF

MOJA ODPOWIEDŹ

Szanowny Panie Redaktorze,

odpowiadam na kolejne pytania w tej samej formie co na poprzednie. Nie znam patentu i nikogo nie naśladuję; nazwiska, które Pan przywołuje, zostawiam Panu, bo w tej sprawie nie zajmuję się polityką. Publiczne pytania dostają u mnie publiczne odpowiedzi z prostego powodu: Pan opublikuje moje odpowiedzi w takim zakresie, w jakim Pan uzna, a ja publikuję Pana pytania i moje odpowiedzi w całości, aby czytelnik widział całość, a nie tę część, którą każdy z nas uznałby za wygodną. Nie widzę powodu, dla którego Pana pytania miałyby być mniej jawne niż moje odpowiedzi. Tę wymianę również opublikuję. Cieszę się, że poprzednia odpowiedź była ciekawa. Zależało mi, żeby była prawdziwa; ciekawość to skutek uboczny.

Po kolei.

  1. Nie napisałem, że spłaciłem pokrzywdzonych, i nikogo nie spłaciłem. O tym, komu, ile i z czego, orzeknie sąd, jeżeli uzna, że szkoda jest i że mam ją naprawić. Napisałem, że na ten cel zabezpieczono mój majątek, w znacznej części na mój wniosek, i że sam co miesiąc zasilam zajęte rachunki. Przekraczają one korzyści, które prokuratura wiąże ze mną w tym zarzucie, i w tym znaczeniu użyłem tych słów. Podtrzymuję je co do litery.
  2. Dokumentację mam: postanowienia o zabezpieczeniu, potwierdzenia przelewów, roczne rozliczenia składane prokuraturze z numerami faktur i datami. Nie przekażę jej Panu, bo to dokumenty i informacje z postępowania przygotowawczego, a ich rozpowszechnianie bez zgody prokuratora jest zabronione; art. 241 § 1 Kodeksu karnego nie przewiduje wyjątku dla podejrzanego, który chciałby się nimi pochwalić. Ma Pan jednak dwie drogi. Oficjalną: Prokuratura Krajowa, która potwierdziła Panu mój status podejrzanego, dysponuje tymi samymi dokumentami i sama decyduje, co z tajemnicy uchyla; wystarczy zapytać, czy zabezpieczenia i wpłaty wyglądają tak, jak opisałem. I drugą: szczegóły z akt dwóch śledztw, które znalazły się w Pana pytaniach, wskazują, że ma Pan źródło, dla którego tajemnica śledztwa nie jest przeszkodą. Proszę poprosić je także o te dokumenty. Jest ich sporo, są nudne i są dokładne.
  3. Klucza nie ma, bo nie ma wyboru. Nie spłacam żadnego pokrzywdzonego ani w pierwszej, ani w ostatniej kolejności. Pieniądze trafiają na rachunki zajęte przez prokuraturę i do jej depozytu, a o ich podziale orzeknie sąd wobec wszystkich pokrzywdzonych, nie ja wobec wybranych.

Jeżeli ma Pan dalsze pytania, proszę je zadać. Odpowiem w ten sam sposób i opublikuję w tej samej formie.

Z poważaniem,

Robert Nogacki

 

Wymiana o komentarzach pod postem na Facebooku

Robert Nogacki do red. Michała Fuja

Z mojej strony chciałbym wyrazić ubolewanie z powodu faktu, że część wypowiedzi pod postem na Facebooku ma charakter wulgarny pod adresem TVN. W żaden sposób nie zachęcam do takich wypowiedzi i osobiście bardzo cenię sobie Pana pracę.

Publikując post zapowiedziałem, ze nie będę moderować wypowiedzi, bo chciałem, aby każdy mógł mówić co chce o moich usługach – nie sądziłem że ludzie będą mówić o TVN, ale też nie będę im zakazywać. Chciałbym jednak, aby osobiście Pan ode mnie usłyszał, że ja takiego stylu komunikacji nie aprobuję

https://www.facebook.com/share/p/1HpQNbd2Qd/

Red. Michał Fuja do Roberta Nogackiego

Panie Mecenasie,

Jest Pan dorosłym człowiekiem i zapewne potrafi Pan przewidzieć konsekwencje swoich działań. Musi Pan z tym jakoś żyć 🙂 Ja sobie poradzę.

MF

 

Trzecia seria pytań red. Michała Fuja i odpowiedź

Red. Michał Fuja do Roberta Nogackiego

Panie Mecenasie,

Nie mam nic przeciwko temu, że publikuje Pan moje pytania w swoich mediach społecznościowych. Prosiłbym jednak o zaprzestanie manipulacji odbiorcami poprzez twierdzenia, że moje pytania miały charakter „publiczny”. Wysłałem Panu zapytanie prasowe z mojego adresu służbowego na Pański adres służbowy. Nie umieściłem ich w miejscu publicznym. Opublikowanie pytań i odpowiedzi w takiej formie, było Pańską jednostronną decyzją.

Prosiłbym dodatkowo o wskazanie:

Kiedy i w jakiej formie poinformował Pan Okręgową Izbę Radców Prawnych o zarzutach w sprawie AdBlast, stawianych przez Dolnośląski Wydział Zamiejscowy Prokuratury Krajowej?

Kiedy i w jakiej formie poinformował Pan Okręgową Izbę Radców Prawnych o zarzutach prania pieniędzy w sprawie handlu pracami dyplomowymi, stawianych przez Prokuraturę Okręgową w Krakowie?

W odpowiedzi na przesłane pytania twierdzi Pan, że „Informacje o postawionych mi zarzutach są jawne od 2021 r., a każdy klient, który o nie pytał, otrzymywał odpowiedź.”.

Proszę o wskazanie, co ma Pan na myśli pisząc, że informacje o przedstawionych zarzutach są jawne od 2021 r.?

Które zarzuty ma Pan na myśli? Te z dotyczące sprawy AdBlast, udziału w grupie przestępczej, oszustwo i pranie pieniędzy, czy też te dotyczące sprawy handlu pracami dyplomowymi?

Gdzie zostały ujawnione postawione Panu zarzuty? Które publikacje wskazywały Pana z nazwiska? Proszę o przesłanie linków do publikacji.

Proszę jeszcze o doprecyzowanie, co ma Pan na myśli pisząc, że sam wnosi Pan „o ustanowienie zabezpieczeń na rzecz pokrzywdzonych i aktywnie te zabezpieczenia realizuję, proponując ustanawianie kolejnych zabezpieczeń”? Ile takich wniosków zabezpieczeń i na jaką kwotę Pan złożył?

Z poważaniem,

Michał Fuja

TVN24

Robert Nogacki do red. Michała Fui

Szanowny Panie Redaktorze,

zanim odpowiem na kolejne pytania, jedna informacja o skutkach poprzednich. Po Pana pierwszych pytaniach wysłałem ich treść i moje odpowiedzi do około 700 poszkodowanych, z którymi jestem w kontakcie, w tym do wszystkich moich klientów. Pełnomocnictwa nie wypowiedział mi nikt.

Z tonu kolejnych pytań wnoszę, że moje odpowiedzi nie układają się w materiał, który Pan przygotował, i że Pana to irytuje. Rozumiem, ale nie pomogę: odpowiadam tym, co jest, nie tym, co pasuje.

Co do „manipulacji”: pytania przysłał Pan e-mailem, nie ogłosił, to prawda i tak to opiszę. Publicznym czyni je nie kanał, lecz cel: zadaje je Pan po to, by odpowiedzi, albo ich brak, pokazać widzom. Decyzja o publikacji była moja i biorę ją na siebie, tak jak decyzja o emisji będzie Pana. Tę wymianę również opublikuję.

Zanim przejdę do szczegółów, jedno zdanie, żeby nie było wątpliwości, o czym rozmawiamy. W sprawie AdBlast nie czuję się niewinny i moje działania są tego wyrazem. Nie będziemy więc prowadzić rozmowy, w której ja udowadniam nieskazitelność, a Pan zaprzecza. Nic takiego nie twierdzę. Twierdzę co innego: że zarzuty z 2021 r. nie były tajemnicą, że prawo nie wymagało ode mnie oświadczeń, których Pan szuka, i że od pięciu lat robię z własnym majątkiem to, co podejrzani robią rzadko: regularnie i dobrowolnie wnoszę o ustanawianie na nim kolejnych zabezpieczeń na rzecz pokrzywdzonych w sprawie AdBlast, a następnie te zabezpieczenia wykonuję. Robię to w nietypowej konfiguracji, bo do zarzutów się nie przyznaję. Czuję się jednak moralnie odpowiedzialny za tę sytuację, a w takiej sytuacji wolę zapłacić za dużo niż za mało.

Kiedy i w jakiej formie poinformował Pan Okręgową Izbę Radców Prawnych o zarzutach w sprawie AdBlast, stawianych przez Dolnośląski Wydział Zamiejscowy Prokuratury Krajowej? Kiedy i w jakiej formie poinformował Pan Okręgową Izbę Radców Prawnych o zarzutach prania pieniędzy w sprawie handlu pracami dyplomowymi, stawianych przez Prokuraturę Okręgową w Krakowie?

Ponownie pyta Pan tak, jakby szukał informacji, którą ukryłem. Izba nie dowiaduje się o takich sprawach od podejrzanego; prokuratura zawiadamia ją o postępowaniu przeciwko radcy prawnemu z urzędu. Tak było w obu moich sprawach: zawiadomienie izby pochodziło z prokuratury, nie ode mnie. To zawiadomienie jest rutynowe i obowiązkowe, więc nie było czego powtarzać.

W wypadku tymczasowego aresztowania ustawa idzie dalej. Sąd dyscyplinarny izby ma obowiązek orzec o tymczasowym zawieszeniu aresztowanego radcy w czynnościach zawodowych w ciągu 14 dni od powzięcia wiadomości o areszcie, a gdy nie toczy się postępowanie dyscyplinarne, ogranicza zawieszenie do czasu trwania aresztu (art. 65² ust. 2 ustawy o radcach prawnych). Tak było i u mnie: przez okres aresztu w sprawie AdBlast byłem zawieszony w czynnościach zawodowych z mocy tego przepisu, a zawieszenie ustało wraz z aresztem. Izba wiedziała więc wszystko, co wiedziała prokuratura, i zrobiła to, co ustawa jej każe.

Ciekawostka na marginesie. W ciągu półrocznej izolacji w areszcie śledczym pisałem i publikowałem artykuły. Kto był na „śledczaku”, wie, jakim wyzwaniem bywa tam zdobycie kartki i długopisu; a na stronie kancelarii można odfiltrować publikacje z okresu od września 2021 r. do marca 2022 r.: https://kancelaria-skarbiec.pl/aktualnosci-i-publikacje/

Proszę o wskazanie, co ma Pan na myśli pisząc, że informacje o przedstawionych zarzutach są jawne od 2021 r.?

W 2021 r. Puls Biznesu zamieścił na pierwszej stronie wydania internetowego moje wielkie zdjęcie z symbolicznym czarnym paskiem i informacją, że jestem w areszcie. Jak można być jeszcze bardziej jawnym? Kto wpisze dziś moje nazwisko w wyszukiwarkę, dostaje podpowiedź „aresztowany”, zanim skończy pisać. W środowisku prawniczym i wśród klientów nikt nie miał wątpliwości, o kogo chodzi.

Które zarzuty ma Pan na myśli? Te dotyczące sprawy AdBlast, udziału w grupie przestępczej, oszustwo i pranie pieniędzy, czy też te dotyczące sprawy handlu pracami dyplomowymi?

Oba. O zatrzymaniu w sprawie krakowskiej Prokuratura Krajowa wydała 25 marca 2021 r. komunikat na swojej stronie, powtórzony tego samego dnia przez Rzeczpospolitą, RMF FM, Wprost i inne redakcje. O areszcie w sprawie AdBlast pisał Puls Biznesu, jak wyżej. W sprawie AdBlast nie czuję się osobą niewinną i napisałem to publicznie; o sprawie krakowskiej nic takiego nie napisałem. Zestawienie tych informacji wymagało oczywiście ustalenia, że Robert N. to ja, ale przez całe lata Googe to samo uczynnie podpowiadało.

Gdzie zostały ujawnione postawione Panu zarzuty? Które publikacje wskazywały Pana z nazwiska? Proszę o przesłanie linków do publikacji.

Zadając to pytanie, wie Pan, że publikacjom nie wolno wskazywać podejrzanego z nazwiska bez zgody prokuratora. Pytanie jest więc ułożone pod jedyną możliwą odpowiedź, a ta odpowiedź niczego nie dowodzi. Wskazano mnie tak, jak w Polsce wskazuje się podejrzanych: zawodem, inicjałem i zdjęciem, które mówi więcej niż nazwisko.

Proszę jeszcze o doprecyzowanie, co ma Pan na myśli pisząc, że sam wnosi Pan „o ustanowienie zabezpieczeń na rzecz pokrzywdzonych i aktywnie te zabezpieczenia realizuję, proponując ustanawianie kolejnych zabezpieczeń”? Ile takich wniosków zabezpieczeń i na jaką kwotę Pan złożył?

Wiele i na bardzo duże kwoty. To tyle, ile mogę powiedzieć, nie narażając się na zarzut ujawnienia tajemnicy śledztwa. Mogę tylko powtórzyć: z kontekstu widać, że ma Pan źródło, które bez skrupułów dostarcza Panu informacje objęte tą tajemnicą; z takich czy innych powodów ktoś się jej nie boi. Proszę zadać to pytanie jemu. Rzadko spotyka się wnioski podejrzanego o to, by zabrano mu więcej; moje są w aktach, a prokuratura może je Panu potwierdzić, bo o tym, co z tajemnicy śledztwa uchyla, decyduje ona, nie ja.

Jeżeli natomiast Pana źródło z jakichś powodów nie zechce ani potwierdzić, ani zaprzeczyć temu, co napisałem o zabezpieczeniach, to będzie to najciekawsza informacja w całej naszej korespondencji. Kto zna akta na tyle, by podać Panu treść zarzutów i daty, zna też wnioski o zabezpieczenia, bo leżą w tych samych tomach. Jeżeli ich nie podaje, to nie dlatego, że ich nie widział. Źródło, które z jednej teczki wyjmuje zarzut, a zostawia w niej wszystko, co ten zarzut osłabia, nie informuje Pana. Ono Panem celuje.

I tu wracamy do pytania, które dziennikarz śledczy zadaje sobie przed pierwszym pytaniem do bohatera materiału: kto i po co podrzuca mi te informacje właśnie teraz? Jaki może mieć cel? Dlaczego zarzuty sprzed pięciu lat mają nagle dostać kształt sensacji? Dlaczego o jednych rzeczach mówi chętnie, a o innych nie chce mówić wcale? Odpowiedzi nie znam, bo nie ja rozmawiam z Pana źródłem. Znam kalendarz: zarzuty mają pięć lat, pytania osiemnaście dni, a między nimi jest tylko jedno zdarzenie, komitet wierzycieli, i pytania zadawane byłemu zarządowi upadłej giełdy. Komu przeszkadza pełnomocnik pokrzywdzonych, nie muszę Panu podpowiadać; ma Pan do tego lepsze narzędzia niż ja.

Materiał o mnie ma Pan gotowy, bo dostał go Pan w całości. Materiał o tym, kto go Panu podyktował, musiałby Pan zrobić sam. Pierwszy jest przekazem. Drugi byłby śledztwem. Rasowy dziennikarz śledczy zadałby sobie te pytania przed pierwszym e-mailem do mnie, i wiedziałby, który z tych dwóch materiałów jest tematem.

Z poważaniem,

Robert Nogacki

 

Podsumowanie komunikacji

Michał Fuja do Robert Nogacki

Szanowny Panie Mecenasie,
Proszę zachować dla sobie ocenę moich pytań i intencji, próby ustalania źródeł, czy tego co mnie irytuje a co nie.
Zachowajmy profesjonalizm. Ja zadaję pytania, Pan może, ale nie musi na nie odpowiadać. Nie interesują mnie natomiast halucynacje na mój temat, które brzmią, jak wytworzone przez sztuczną inteligencję.
Jak sam Pan wcześniej zauważył, jako dziennikarz mam prawo zastanawiać się i stawiać pytania, czy osoba z poważnymi zarzutami karnymi sama nie będzie w przyszłości ciężarem dla tak poważnej sprawy, jaką niewątpliwie jest sprawa zondacrypto.
Z poważaniem.
MF
Robert Nogacki do Michał Fuja
No to ma Pan odpowiedź. Pokrzywdzeni mają prawnika, który nie pęka, nie uchyla się przed odpowiedzialnością, walczy do ostatniego naboju, a koordynuje pracę nawet z aresztu śledczego, osaczony postępowaniami karnymi i dyscyplinarnymi. Jeśli więc martwi się Pan o pokrzywdzonych, to może Pan spać spokojnie.